Home BLOG Onderwerp balsem voor de ziel

mijn Blog

Hier deel ik mijn gedachten, ideeën graag met jou

balsem voor de ziel

Een blog waar een mens blij van wordt, moed en kracht uit put, van kan genieten, troost put tijdens een slapeloze nacht, kortom een plek waar het hart zich vanzelf weer opent.
Subcategories from this category: Uncategorized

Verleg je grenzen

door anna
anna
anna has not set their biography yet
User is currently offline
on zondag, 11 augustus 2019
in Uncategorized

‘Als je geen grenzen meer verlegt ga je muren bouwen’

Dit stond deze week boven een krantenartikel in de Volkskrant over de twee bloedige aanslagen  in Amerika.
De kop inspireerde me, mede omdat de waarheid ervan ook in persoonlijke en spirituele zin opgaat.

Ons wezen benadert het leven van nature met openheid en nieuwsgierigheid, en het treedt een nieuwe of vreemde ervaring tegemoet in plaats van zich ertegen te wapenen of zich ervan af te keren. Zij is voortdurend bezig met het verleggen van haar grenzen.

Het openstaan voor het nieuwe en onbekende is de essentie van ontwikkeling en groei. Want we kunnen als mens alleen groeien als we 'een relatie' aangaan met wat we nog niet kennen, innerlijk en met de wereld om ons heen.

In de mythologie* is dit een terugkerend thema dat uitdrukking krijgt in de reis van de mythologische held of heldin. Hij of zij zal onherroepelijk de bekende en veilige omgeving verlaten en op avontuur gaan.
En op de weg zal hij beproefd worden, zij moet draken overwinnen, raadsels oplossen, de weg vinden ... maar er zijn gelukkig ook altijd hulpbronnen die vaak uit onverwachte hoek opduiken.
De held is is na zijn avontuur niet meer degene die hij was toen hij vertrok. Hij is verrijkt, gegroeid, zij heeft zichzelf overwonnen, is wijzer geworden en heeft zich bevrijd van wat niet meer paste.

Op gegeven moment zullen de meesten van ons de veiligheid en rust van het bekende loslaten om onze horizon te verbreden. Groeien vereist moed, en dat is een kwaliteit die aan de held(in) is toevertrouwd. 
Ik herinner me mijn moeder die mij, om me te behoeden voor de pijnlijkheid van de afwijzing die zij voorzag, mij waarschuwde voor de jongen waar ik verliefd op was. Ik was 14 jaar, en ik antwoordde met de mij zo eigen heftigheid dat ik dat dan zelf wilde uitzoeken. En ook al was ik best bang, ik wilde het risico van die afwijzing wel aan. Zij vond mij koppig en verzuchtte iets in de trant van ‘dan moet je het zelf maar weten.’
Toen de betreffende jongen mij inderdaad op nogal botte manier aan de kant zette, en ik de afwijzing moest incasseren was het verdriet groot en er waren veel tranen.  
Maar er werd ook een gevoel van kracht en vastberadenheid in me wakker, iets dat me vertelde dat dit mijn leven was en dat ik het op mijn manier ging doen. 
Als ik nu iets eng vind breng ik me momenten in herinnering waarop ik me overgaf aan een nieuwe impuls. Het helpt me om te gaan.

Ik heb in mijn leven evengoed, en net zoals iedereen ook veel muren gebouwd. We hebben dit vermogen om ons achter een muur te verschuilen bij tijd en wijle ook nodig.
Ik heb tot een aantal jaren geleden geen krant kunnen lezen of naar het nieuws gekeken omdat alle ellende in de wereld me overspoelde en ik me er diep machteloos van ging voelen.
Ik voel altijd eerst een NEE tegen een idee of plan van iemand anders als ik het niet kan overzien.
En ik verschuil me af en toe liever in mijn eigen gelijk dan dat ik me laat raken door de waarheid van iemand anders.
Muren houden ons zelfbeeld in tact en brengen veiligheid en zekerheid door de vertrouwdheid van het bekende. Binnen de burcht kan ons leven zich zonder grote kleerscheuren afspelen,
Maar tegelijkertijd versterken de muren ook onze angsten en creëren oordelen vijandigheid naar het nieuwe en onbekende. Uiteindelijk is het in veel gevallen de kracht der gewoonte zelf die ons binnen de muren houdt.
Toch zal de held(in) altijd weer wakker worden en ontstaat de drang of noodzaak om een nieuwe stap te zetten.
En dan is het zaak te luisteren en de muur te trotseren!
 

Lees meer over: innerlijk werk

Alles verandert, niets gaat verloren

door anna
anna
anna has not set their biography yet
User is currently offline
on donderdag, 07 april 2016
in balsem voor de ziel

 

herfst 2016Vorige week liep ik in het bos en werd ik ook herinnerd aan de vergankelijkheid. Het was een heel mooie dag, en het hele bos werd intens gekleurd in het zonlicht. 
Zonder haast dwarrelden er blaadjes naar beneden. Het was echt betoverend mooi en ik voelde me opgenomen in de diepte van de kleuren en tegelijkertijd in het vallen van de stervende blaadjes.

Twee dagen later bevond ik me in de Nieuwe Kerk in Borne waar ik samen met Hanneke Oey de dag ‘Stilstaan bij VERLIES, bewegend voorbij de horizon’ begeleidde. Deze dag was georganiseerd in samenwerking met onze vrienden van centrum Omzin. 
De betovering die ik in het bos had ervaren vond ik ook hier in de kerk terug. 
Er was een groot altaar waar de deelnemers een foto of voorwerp hadden neergezet dat hun verlies symboliseerde, en daarbij een kaarsje aangestoken. 
Op het altaar was het verlies hartverscheurend aanwezig, en tegelijkertijd was het een enorm liefdevolle en mooie plek. 
Een fotootje van de echo van een kindje, dat later in de baarmoeder is overleden. Een afsprakenkaart van het ziekenhuis neergelegd door een vrouw met kanker. Twee trouwringen samen in een doosje. Een foto van kinderen in een klaslokaal, een van hen omgekomen bij het ongeluk met de monstertruck in Haaksbergen, elke foto en elk voorwerp bevatte een verhaal van verlies.

IMG-20151104-WA0003Dat pijn en schoonheid hand in hand kunnen gaan werd ook in de dag zelf heel voelbaar. We bewogen letterlijk door de pijn en emoties, we vulden kale takken van de levensboom met gekleurde blaadjes waarop geschreven stond welke innerlijke kracht ieder gaande houdt als het leven moeilijk is. We zongen, we deelden de lunch met elkaar. Er was rauwheid en er was ontroerende zachtheid.
Ieder in zijn of haar eigen verhaal, en allen verbonden in de ervaring dat we het leven op cruciale momenten niet in eigen hand hebben. 
Ook een verslaggeefster van dagblad de Tubantia kwam langs. 
klik hier voor het artikel dat zij schreef.
De dag zal zeker een vervolg krijgen op andere plekken in den lande.

Hoofdmenu
Overig
contact
activiteiten kalender
tarieven
inschrijfformulier
Archief Nieuwsbrief
social media

linkedin2   facebook