mijn Blog

Hier deel ik mijn gedachten, ideeën graag met jou

Viewing entries tagged eigenheid

Een nieuwe blik verruimt het Zijn

door anna
anna
anna has not set their biography yet
User is currently offline
on maandag, 01 september 2014
in zingeving

                                  uitzicht 3 klein

Reizen en vakantie zijn goede manieren om los te komen van dagelijkse gewoonten, van het patroonmatige in ons leven. In andere culturen (en dat kan echt al een paar kilometers verderop zijn) of in onbekende omstandigheden worden andere aspecten van ons aangesproken. 
Het weg zijn uit onze habitat helpt ons te relativeren, onze heilige huisje onder de loep te nemen, en te experimenteren met nieuwe manieren van doen en kijken.

Ook ik heb dat deze vakantie ondervonden. Het beeld dat ik van tevoren van de vakantie had was resetten en opladen: uitrusten, veel lezen, schrijven en creatief gebruik maken van de dingen uit de natuur. Ik verheugde mij.
Veel tijd heb ik vooraf gestoken in de vraag of ik mijn laptop zou meenemen voor het schrijven, en welke (een oudje of de nieuwe) en welke boeken ik mee zou nemen. Omdat we gingen kamperen (voor het eerst sinds zeker twintig jaar) en met een klein autootje de bergen moesten trotseren kon er niet al teveel meer mee. De laptop werd vervangen door een schrift, en de meeste boeken gingen mee in de e-reader.

Het settelen op de camping nam nogal wat tijd. Niet meer gewend aan het altijd buiten zijn, de afstanden die afgelegd moesten worden naar w.c., douche, het winkeltje en naar het bergmeertje dat een paar honderd meter lager lag, vroegen een grote inzet van mijn lijf. Iets dat ik in mijn zittende leven niet meer gewend ben, en waar ik een stevige afkeer tegen heb ontwikkeld. 

Maar er gebeurde iets wonderbaarlijks: ik voelde me vrij en vitaal wanneer ik de steile berg afdaalde om bij het meertje te komen, ik voelde mijn lichaam krachtiger worden bij het weer naar boven klimmen. Mijn conditie nam met elke stap toe. Het zwemmen in het prachtige meertje, kanovaren, kayakles … dat was waaruit mijn dagelijks leven ging bestaan.

vliegen kleinNee, tijdens deze vakantie is er geen letter op papier gekomen, en ik heb hooguit 100 bladzijden gelezen.
Ik heb dingen gedaan die ik spannend vond en fantastisch (Paragliding) en ik heb dingen gedaan die me fantastisch leken en die ik eng vond (Aqua Rando - met zwemvest aan en helm op me door de stromende rivier laten meevoeren).


En in alles ging het om overgave. Overgave aan het gebied waar ik was, aan het leven in een tent, aan de weersomstandigheden, aan de rivier. Overgave aan het feit dat mijn vooropgezette ideeën niet aan bod kwamen, en aan het feit dat ik de verkeerde Ipod oplader bij me had.

Dat ging soms met horten en stoten. Maar onder alles lag mijn vermogen tot genieten.
En uitgerust en vol nieuwe energie ben ik weer thuis gekomen.

Niet alleen het reizen in de buitenwereld, ook het reizen in onze binnenwereld helpt ons los te komen van de, vaak vaststaande, kijk die we op onszelf en ons leven hebben. Jezelf uitdagen om je mee te laten nemen in een innerlijk avontuur is bevrijdend, en opent nieuwe perspectieven en wegen.

Ik nodig je van harte uit om een blik op de website te nemen. Er is weer een mooi najaars aanbod aan activiteiten en groepen.


Over Creëren en het Lot

door anna
anna
anna has not set their biography yet
User is currently offline
on woensdag, 05 februari 2014
in zingeving

Over Creëren en het Lot

 buddhahanden

Regelmatig komen er in mijn lessen vragen of thema’s naar voren die mij prikkelen en me meenemen. Want ja, zo ervaar ik dat – ik wordt erin meegenomen en dan ben ik er een tijdje mee.
Onlangs had ik het tijdens een readingles over het lot. Een cursiste vroeg: “Je hebt het over het lot, maar is het niet zo dat wij ons leven zelf creëren en dat er niet zoiets als het lot bestaat?”
En ja, die vraag prikkelde mij dus.

Halverwege de jaren 90 kwam dit thema uitgebreid aan de orde in het docententeam van het CICO (Centrum voor Intuïtieve en Creatieve Ontwikkeling).
De emoties liepen af en toe hoog op, en we werden het echt niet eens met elkaar. Gelukkig hoefde dat ook niet.
Waar ik wel moeite mee had was met de ontstane 'hype' om alles wat er in je leven gebeurde terug te geven als eigen creatie, vaak met een meer of minder subtiele veroordeling (eigen schuld) erin. Er ontstonden allerlei theoriën - gebaseerd op het idee dat je je eigen leven creërt - over ongeluk, ziekte, onvrijwillige kinderloosheid, gewelddadigheid, enz.
Er verschenen boeken over de spirituele oorzaak van ziektes. En later ook over het creëren van je eigen geluk. Het gaf menesen het idee dat je eigen leven creëren hetzelfde is als het leven naar je eigen hand zetten. Alsof het een kunstje was waarvan je de kneep moest leren (of lezen).
Als je ziek werd of het geld stroomde niet binnen, dan had je toch iets niet goed gedaan in je leven.

Ook in readings kwam en komt dit naar voren.
Ik herinner me een reading van een vrouw die een hersentumor had en kwam met de vraag waarom ze dit had. Haar verwarring en zelfveroordeling klonken erin door. Ze had het idee dat ze iets fout had gedaan in haar leven. Ze hoopte daar helderheid over te krijgen in de reading. Los van de vraag of ze zelf de schepper was van de ziekte (waar ze niet veel later aan stierf) zat er pijnlijkheid in het feit dat ze er naar keek vanuit een oordeel en schuldgevoel.
Het is zo belangrijk dat we dit als reader (of menswerker) zien, en ons niet laten verleiden mee te gaan in de (subtiele) uitingen van onze eigen of andermans schaduwkrachten. Dat we niet de bevestigende vinger worden waarmee iemand zichzelf al afwijst.

Terug naar de vraag of zij haar ziekte zelf heeft gecreërd, of dat dit haar lot was. Ik zie het zo: We scheppen van moment tot moment onze plek in het leven, en het gevolg (of de samenhang) van wat wij scheppen vormt het lot.

Maar er is meer.
Sta er even bij stil wie jouw geboorte heeft gecreëerd. Was jij dit, of was dit het verlangen van je vader, van je moeder? Van jullie drieën?
Ik werd 2 maanden te vroeg geboren, en moest de eerste maanden voor mijn leven knokken. Dat heeft een behoorlijke impact (gehad) op mijn leven. Was deze vroege geboorte mijn eigen schepping? Of die van mijn moeder? Of …
Met onze keuze om geboren te worden in een bepaalde tijd, op een bepaalde plek in de wereld en bij de mensen die onze ouders werden hebben we een krachtige en unieke beweging in werking gezet. Bij de eerste ademhaling ben je een schepper geworden van het leven, jij net zoals elk ander mens dat is.
En dat maakt het lot veel groter dan onze individuele inspanning. Het lot wordt dan bepaald door de gemeenschappelijke creatie van de mensheid, tezamen met de wetmatigheden van deze planeet (tijd en ruimte bijv.) en de universele wetmatigheden.

Dat maakt ons niet zo autonoom en machtig in wat wij creëren als wij misschien denken. Want alles beïnvloedt elkaar. Er is niets in deze wereld dat op zichzelf staat. En in die enorme beweging wordt het lot op haar eigen mysterieuse manier voortdurend geschapen.
Ik heb de situaties die er op mijn pad komen dus voor het grootste gedeelte niet in eigen hand. Maar ik heb elk moment de vrijheid om te kiezen hoe ik mij verhoud tot de dingen die zich aandienen. Mijn puur persoonlijke respons op wat zich aandient.
En de aard van mijn antwoord maakt wezenlijk uit, voor mijzelf, voor mijn omgeving en voor de wereld.
Een eigen authentiek antwoord te geven ervaar ik als een verantwoordelijkheid die ik van harte en soms met een zekere angst aanneem.
Niet als een plicht of dwang maar als de betekenis die ik kan (leren) geven aan het leven. En ook dat is Lot.

Lees meer over: creëren, eigenheid, healing, levensbron, lot

Graaf je put, vind de Bron

door anna
anna
anna has not set their biography yet
User is currently offline
on maandag, 12 maart 2012
in zingeving

 

 

Werk, graaf je put,zeeputkleinmaak je eigen bron.
En houdt niet op.
Nu niet, nooit niet.
Op de bodem zul je water vinden.
Rumi

 

Met dit gedichtje begint een korte tekst over Luisteren naar innerlijke wijsheid, geschreven in december in het kader van de 13 Heilige Nachten.
Voor mij is dit graven van de put dagelijks Werk. Niet alleen om zo diep te graven dat ik het water op de bodem bereik, ook (en misschien vooral) om de put open te houden.

Hoe vaak zoeken we niet het antwoord op onze vragen in de wereld buiten ons zelf en gaan we mee met de mening of het oordeel van een ander?
Of we hebben het gevoel dat het beter of gemakkelijker is om de algemeen geldende norm te volgen dan onze innerlijke stem. Want deze stem is authentiek en in de meeste gevallen afwijkend van het gangbare.
Het volgen van je innerlijke stem doet een beroep op de moed om eigen te zijn, om die diepe stem in jezelf meer te vertrouwen dan de stemmen om je heen. Dat is risicovol voor je persoonlijkheid, die er juist baat bij heeft zich aan te passen, of juist te vechten tegen de wereld.
Grappig en treffend vind ik de scene uit de film Monthy Python's Life of Brian, waarin Brian (tegen wil en dank tot Messias uitgeroepen) de massa probeert duidelijk te maken dat hij maar een gewone jongen is, en dat ze hem niet als makke schapen moeten volgen: 'You are all individuals!', roept hij vanaf zijn balkon. 'Yes, we are all individuals!' scanderen al die volgelingen in koor. 'I am not', zegt die ene zonderling temidden van de massa.
We hebben allemaal onze eigen specifieke put te graven om uit te komen bij innerlijke wijsheid. En we hebben allemaal te maken met tegenkrachten die ons daarvan trachten te weerhouden en waar we ons op eigen wijze mee moeten (leren) verhouden.
Ik voel me diepgaand met dit graafwerk verbonden. Want de Bron is wat inhoud en betekenis geeft aan het leven, zij laat me beseffen hoe innig ik met alles ben verbonden - met jou, met de planten en dieren, de bergen en rivieren. Werkelijk niets bestaat op zichzelf. Bij mij roept dit liefde en zorgzaamheid op voor alles wat leeft.
Ik kan van het graafwerk afdwalen(en doe dat ook zeker regelmatig), maar de Bron roept me steeds weer terug: 'Houdt niet op. Nu niet, nooit niet!' Ik ervaar dat als bemoediging, als troost, als kracht.

Oefening: Neem een week lang elke avond wat tijd om bewust terug te kijken naar moment(en) in de dag waarin je de 'roep' van jouw Bron waarnam - bewust of onbewust. Het kan zijn dat je letterlijk een stem van binnen hoorde, of dat je voelde dat er zich van binnen iets roerde, misschien had je een beeld dat zomaar opkwam... Heb je ernaar geluisterd? Als dit niet zo is, probeer er dan naar te kijken als een situatie die je een volgende keer anders kunt benaderen, en niet als iets waarin je hebt gefaald.
Hoe maakt jouw Bron zich kenbaar?

Hoofdmenu
Overig
contact
activiteiten kalender
tarieven
inschrijfformulier
Archief Nieuwsbrief
social media

linkedin2   facebook